I. Główny składnik dżinu - z jagód jałowca
Jałowiec, znany również jako jałowiec europejski, jest jedynym niezbędnym głównym składnikiem roślinnym w produkcji ginu. Jest dystrybuowana w Europie, Azji, Ameryce Północnej i innych regionach, wśród których głównymi obszarami produkcji są Toskania i Macedonia, a także jest powszechnie uprawiana w Serbii, Bułgarii i na Półwyspie Skandynawskim. Należy zauważyć, że „jagody jałowca”, o których często mówimy, nie są prawdziwymi jagodami, ale owocami o miękkich łuskach owiniętymi wokół nasion-bogatych w olej.
Na aromat jałowca wpływają takie czynniki, jak rok i gleba, z bogatymi i niepowtarzalnymi warstwami smakowymi: rdzeń to silny zapach sosny (pochodzący z -pinenu), po którym następuje stopniowe uwalnianie aromatów cytrusów, lawendy, kamfory, terpentyny, mieszanych nut kwiatowych, wrzosu, mieszanych owoców i aromatów żywicy. Ten złożony i warstwowy aromat przenika cały proces degustacji Ginu. Browarnicy muszą ściśle kontrolować jakość i cechy jałowca, aby zapewnić stabilność aromatu Ginu.
II. Oficjalne definicje UE dotyczące jałowca-smakowe napoje alkoholowe i gin
1. Alkohole smakowe jałowcowe-(szeroka kategoria)
Zgodnie z przepisami UE Ec110-2008 wódki o smaku jałowca to napoje spirytusowe produkowane przez dodanie aromatu jagód jałowca (Juniperus communis L. i/lub Juniperus oxicedrus L.) do alkoholu pochodzenia rolniczego, zboża Baijiu lub destylatów zbożowych, o minimalnej zawartości alkoholu nie mniejszej niż 30%.
Podczas procesu warzenia można zastosować dodatkowe naturalne lub-identyczne z naturalnymi aromaty, aromaty lub rośliny aromatyczne i ich części w określonym zakresie, ale cechy sensoryczne jałowca muszą być wyraźnie rozróżnialne, nawet jeśli w niektórych przypadkach te cechy są osłabione.
2. Gin (kategoria wąska)
UE ma bardziej rygorystyczną definicję ginu: Gin to rodzaj alkoholu-o smaku jałowca, który swój aromat uzyskuje poprzez dodanie jagód jałowca (tylko Juniperus communis L.) do alkoholu pochodzenia rolniczego, który jest odpowiedni organoleptycznie, o minimalnej zawartości alkoholu nie mniejszej niż 37,5%. Podczas warzenia można używać wyłącznie określonych naturalnych lub-identycznych aromatów i aromatów, których głównym celem jest zapewnienie, aby aromat jałowca był głównym aromatem.
Mówiąc powszechnie, prawo wyraźnie wymaga: Gin musi być aromatyzowany jałowcem i innymi zgodnymi składnikami roślinnymi, z aromatem jałowca w rdzeniu, a stężenie alkoholu w momencie butelkowania nie może być mniejsze niż 37,5%.
III. Globalna klasyfikacja ginu (według procesu warzenia/regionu produkcji)
Jako największa na świecie kategoria alkoholi, Gin produkowany jest w wielu krajach na całym świecie. Ze względu na różnice w surowcach, przyprawach i procesach warzenia utworzono następujące-różne podkategorie:
1. Gin (wersja podstawowa)
W szczególności odnosi się do ginu wytwarzanego poprzez dodanie do alkoholu naturalnych lub prawnie dozwolonych sztucznych aromatów, bez ograniczeń dotyczących barwienia lub słodzenia.
2. Destylowany gin
Wyprodukowany w drodze redestylacji neutralnego alkoholu z prawnie dozwolonymi naturalnymi/sztucznymi aromatami; po destylacji można dodać dodatkowy alkohol zgodny z poprzednimi składnikami lub inne zgodne naturalne/sztuczne aromaty oraz dozwolone jest barwienie i słodzenie.
3. London Gin/London Dry Gin
Redestyluj-wysokiej jakości alkohol w tradycyjnej destylatorze w środowisku zawierającym wyłącznie naturalne aromaty, przy czym stężenie alkoholu po destylacji osiąga co najmniej 70%; po destylacji można dodać dodatkowy alkohol, ale składniki muszą być zgodne z poprzednimi.Zabronione jest jakiekolwiek barwienie i słodzeniei jest to obecnie jedna z najpopularniejszych kategorii ginu na świecie.
4. Amerykański dżin
Stany Zjednoczone mają stosunkowo elastyczną definicję ginu: można go wytwarzać poprzez destylację/redestylację zacieru słodowego, zmieszanie alkoholu z jałowcem i innymi aromatami lub przy użyciu ekstraktów z tych materiałów; rdzeń aromatu musi pochodzić z jagód jałowca, a stężenie alkoholu w momencie rozlewu nie może być mniejsze niż 80 proof (co odpowiada 40% alkoholu objętościowo).
5. Holenderski Gin (Jenever)
W szczególności odnosi się do dżinu wytwarzanego przez zmieszanie alkoholu, wina zbożowego lub destylowanego-alkoholu spirytusowego o smaku jałowca (aromat jałowca może nie być głównym aromatem), a objętość drewnianych beczek używanych do warzenia nie może przekraczać 700 litrów. Na tej podstawie dzieli się go dalej na dwie kategorie:
Tradycyjny holenderski gin: zawiera co najmniej 15% wina słodowego na litr i zawartość cukru nie przekraczającą 20 gramów;
Jonge Gin: zawiera nie więcej niż 15% wina słodowego na litr, a zawartość cukru nie przekracza 10 gramów.
6. Gin Koloński (Kölsch Gin)
W szczególności odnosi się do Ginu o zawartości wina słodowego nie mniejszej niż 51%.
7. Gin zbożowy
Warzone w 100% z czystego zboża; na tej podstawie dzieli się go na Tradycyjny Gin Zbożowy: który musi być warzony ze 100% czystego ziarna i leżakowany przez co najmniej 1 rok.
Oprócz powyższych klasyfikacji, Gin z niektórych regionów produkcyjnych posiada kwalifikację UE do Chronionej Nazwy Pochodzenia (AOC, appellation d'origine contrôlées), aby zapewnić jego jakość i cechy regionalne, obejmujące głównie:
Belgia: regiony Hasselt, Balenheim, Pakerke i Oost-Vlaanderen;
Francja: region Artois we Flandrii;
Niemcy: region Coevorden w prowincji Fryzja Wschodnia.
